ข้อมูลทรัพยากร

เนื้อหาย่อ : เมื่อกับข้าวจนสุดท้ยถูกลำเลียงจากครัวมาวางบนโต๊ะอาหารเป็นที่ เรียบร้อย ฉันหันไปยิ้มให้กับคนที่นั่งคอยอยู่ก่อนแล้ว จากนั้นจึงหย่อนตัวลงนั่ง ที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เอื้อมมือไปหยิบริโมททีวีกดหรี่เสียงให้เบาลง เพราะไม่ต้องการ ให้รบกวนเวลาสนทนาระหว่างมื้ออาหาร พอหันกลับมาที่โต๊ะอีกครั้งก็เห็นว่าพ่อกำลังแย่งหน้าที่ประจำของฉัน -โธ่ คุณพ่อ เอ๋ยบอกแล้วไงคะว่าเดี๋ยวตักข้าวให้เอง คุณพ่อกลับมาเหนื่อยๆ นั่งพักให้สบาย ๆเถอะค่ะ" ฉันรีบยื่นมือไปรับทัพพีจากมือท่านมาตักข้าวใส่จานต่อ ช่วงเวลารับประทานอาหารเย็นของทุก ๆ วันเปรียบเสมือนเวลาของ ครอบครัว...ครอบครัวที่มีเพียงพ่อและฉัน เป็นช่วงเวลาที่ฉันกับท่านจะผลัดกัน เล่าเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในแต่ละวันของกันและกันให้ฟัง โดยมากฉันจะเล่า ถึงเรื่องเรียน เรื่องเพื่อนๆ ส่วนพ่อก็จะเล่าถึงเรื่องงานทั่วๆ ไปที่บริษัท เย็นวันนี้พ่อกลับมาถึงบ้านเร็วกว่าทุกครั้ง ขนาดฉันยังทำอาหารไม่เสร็จดี ด้วยซ้ำ ฉันจึงต้องเร่งมือและตั้งโต๊ะให้เร็วขึ้นเพื่อไม่ให้ท่านต้องหิ้วท้องรอนาน อีกอย่าง ยิ่งฉันเตรียมอาหารเสูร็จเร็วเท่าไร ก็ยิ่งจะทำให้เราทั้งคู่มีเวลานั่งพูดคุย กันนานขึ้นเท่านั้น