ข้อมูลทรัพยากร

เนื้อหาย่อ : วันที่ปีนมีอำานาจ คนยังสวามิภักดิ์ วันที่ทมดอำนาจลงไม่มีปีนจ่อหัวคนอื่น คิด หรือคนจะล้อมหน้าล้อมหลังดังเดิม ผมนึกย้อนไปถึงวันที่บ้านเมืองยังมีกรุ่นอายเพด็จการขึ้นมาทันทีเมื่อกครีโมท เครื่องรับโทรทัศน์ไปพบกาพอดีตอธิการบดีของสถาบันฯ ที่พมเคยผ่าน'ค่าย'นั้นมา หลายครั้งผม นึกถึงคำของพ่อ-พ่อผมเป็นครู พ่อบอกว่าคนส่วนใหญ่เมื่อจบออกไปจากโรงเรียนแล้ว ไม่ค่อยจะ ย้อนกลับไปโรงเรียน เหมือนคนที่ผ่านคุกตารางมาแล้วไม่คิดที่จะกลับเข้าไปใหม่ ผมมาทบทวนตัวเอง ก็ดูจะเป็นเช่นนั้น แต่ฟังคำพูดของอดีตอธิการบดีแล้ววูบหนึ่งทำให้คิดอยากกลับไป กลับไปอีกครั้ง ในวันที่ท่านหมดอำนาจลง อดีตอธิการของผมวุฒิท่านเป็นดอกเตอร์ เป็นคนมีความรู้ดี..แน่นอน คนจบ ดอกเตอร์สมัยนั้นไม่ใช่ขี้ไก่ ท่านได้กล่าวถึงกาวานเมีองที่ทรุดโทรม ภาคอุตสาทกรรมต้องฉลาด ต้องสนใจการเมือง สนใจว่าใครจะเข้ามาบริหารประเทศ และต้องกดดันเพื่อเสนอแนวคิดให้รัฐบาล รับรู้ เปลี่ยนไปจากหน้าเป็นหลังกับอธิการบดีที่ผมเคยรู้จัก เพราะอธิการบดีคนที่ผมรู้จัก ท่านคร่ำครี ออกกฎเกณฑ์จำกัดเสรีภาพของนักศึกษา ด้วยคำพูดที่ว่า หน้าที่ของนักศึกษา คือ เรียน เรียนให้ดีที่สุด นักศึกษาไม่ฟักฟการเมือง การเมืองมีรัฐบาลทำงานอยู่แล้ว การออกค่าย อาสาพัฒนาไปสร้างโรงเรียนไม่ใช่หน้าที่ของนักศึกษา กระทรวงศึกษาธิการมีงบประมาณอยู่แล้ว." เมื่อถือว่าคนที่ได้รับการศึกษาเป็นปัญญาชน ปัญญาชนในประเทศนี้มีการกิจน้อยมาก ไม่เทมือน ปัญญาชน์ในประเทศด้อยพัฒนาอย่างอาฟริกาที่ถูกสอนให้มีจิตใจรับใช้ประชาชนผู้เสียภาษีให้มีโอกาส ได้เรียน ได้นั่งในตึกติดเครื่องปรับอากาศ ในขณะที่คนทั่วไปอดอยากยากแค้น หน้าที่ของปัญญาชน คือการสอนหนังสือให้ประชาชนสัปดาท์ล: 2 ชั่วโมง ผู้นำอาฟริกาอย่าง จูเลียส ไนเยียเร ได้เขียน หนังสือที่มีคำประกาศตอนหนึ่งว่า .ผู้มีการศึกษาที่ายอยู่บนทอคอยงาช้าง โดยไม่มีจิตใจรับใช้ ประชาชนผู้เสียสละเงินภาษีอากรให้พวกเขาเล่าเรียน เขาพวกนั้นคือผู้ทรยศ..