ข้อมูลทรัพยากร

Ratings :
0
No votes yet

ชีวิตสอนชีวิต.
ประเภททรัพยากร : หนังสือเล่ม
ชั้นเก็บ : ตู้ 1 ชั้น 5 ฝั่งขวา
หมวด : 100
เลขหมู่หนังสือ : 100
สำนักพิมพ์ : จิตรา.
ผู้แต่ง : จิตรา ก่อนันทเกียรติ.
ยอดคงเหลือ : 1


เนื้อหาย่อ : เช้าวันที่ ๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔- เวลาประมาณ ๑๐.๕๕ น. ข้าพเจ้าได้รับโทรศัพท์จากแฟนหนังสือ บอกว่า โทรมาจากชลบุรี โทร มาหลายครั้งมาก เพราะอยากพูดด้วยจริง ๆ เธอกล่าวว่าที่โทรมานี้ เพื่อขอบอกบุญ "หนูจะบวชชีค่ะ จึงอยากขอบอกบุญให้คุณจิตรา คือว่าการบวช ของหนูนี้ หนูขออุทิศบุญกุศลทั้งหมดนี้ให้คุณจิตรา" ข้าพเจ้าฟังแล้วงง จึงถามว่า...ทำไมล่ะคะ "เพราะคุณจิตราได้ช่วยชีวิตหนูไว้" "หนูเคยเป็นคนมีปัญหามากค่ะ พ่อแม่ก็เสียหมด หนูรู้สึก โดดเดี่ยวในโลก แล้วมีปัญหาชีวิตบีบเข้ามามาก จนหนูไม่อยากมีชีวิต แล้ว หนูจึงคิดและตั้งใจฆ่าตัวตาย แต่พอดีว่าหนูได้อ่านข้อความที่คุณ จิตราเขียนในถนนสายดอกไม้งาม หนูเลยล้มความคิด ไม่ฆ่าตัวตาย "บังเอิญว่ายาฆ่าตัวตายของหนูห่อกระดาษเป็นคอลัมน์ของคุณ จิตราในสกุลไทย ทุกวันนี้หนูยังจำสภาพกระดาษแผ่นนี้ได้ว่า ไม่ใหม่ มีรอยเปื้อน ๆ แต่รูปดอกไม้สวย มีนกตัวเล็ก ๆ หนูเลยอ่าน เป็นตอนที่ คุณจิตราเขียนว่า ชีวิตเป็นของมีค่า มีปัญหาก็ต้องสู้... "หนูคิดว่าคุณจิตราคงจำไมได้แล้ว เพราะเขียนไว้เยอะมาก "แต่เพราะข้อเขียนของคุณค่ะ หนูจึงไม่ค่าตัวตายแล้วก็เลยติด ตามอ่านงานเขียนของคุณในสกุลไทยและไปซื้อหนังสือรวมเล่มของ คุณอ่านจนครบ" "หนูค่อย ๆอ่านแล้วทำตาม แล้วค่อย ๆแก้ไปก่อย ๆทำไป มันได้ ผลค่ะคุณ" ข้าพเจ้าจึงถามว่า ปัญหาของเธอเป็นอย่างไร "เพราะหนูเป็นน้องคนสุดท้องค่ะ แล้วอย่างที่คุณจิตราเขียนเลย ว่าบางทีคนเป็นน้องก็พูดไม่ได้ พี่ ๆ ไม่เคยฟัง หนูมีพี่หลายคน ทุกคน พยายามจะฮุบมรดกหนู เขาฮุบกันคนละส่วนจนหมด จนหนูไม่อยาก มีชีวิตอยู่แล้ว" "พอหนูอ่านหนังสือของคุณจิตรา หนูก็ค่อย ๆคิดตาม หลายเรื่อง คุณเขียนเกี่ยวกับพี่น้อง หนูก็เอาหนังสือไปวางให้เขาอ่านกัน กางหน้า ที่อยากให้เขาอ่าน หนูเปิดวางทิ้งไว้บนโต๊ะทานข้าว หรือบางที่ที่วางได้ วางหลายครั้ง ครั้งละเรื่อง" "หนูต้องขอบคุณคุณจิตรามากค่ะ" แฟนหนังสือพูดยาวกว่านี้ แต่ล้วนเป็นคำพูดเกี่ยวกับบุคลิคที่เธอ ติดตามดูข้าพเจ้าจากโทรทัศน์ จึงขอไม่เล่า แต่ที่ชื่นใจมากและขอ อนุญาตเล่าคือ "ข้อเขียนของคุณมีประโยชน์ต่อสังคมมากนะคะ ปลายปากกา ของคุณทำให้คนรอดชีวิต และช่วยแก้ปัญหาชีวิตได้ หนูขอให้คุณ พบ แต่ความสุข ความเจริญ ด้วยกุศลผลบุญจากงานเขียนของคุณ และหนู ขอมอบบุญทั้งหมดจากการบวชชี ๓ เดือนของหนูแด่คุณคนเดียวค่ะ" แล้วเธอก็บอกชื่อ นามสกุล และเชิญชวนว่า ถ้าผ่านวัดที่เธอบวช ช่วยแวะเยี่ยมด้วย ข้าพเจ้าคือปุถุชน ฟังแล้วจึงปราบปลื้มน้ำตาซึม นี่คือตัวอย่างของ เรื่องที่คาดไม่ถึง เป็นอะไรที่ไม่น่าเชื่อเลย ข้าพเจ้าขอเล่าเรื่องนี้เป็นคำนำสำหรับหนังสือ "ชีวิตสอนชีวิต" รวมข้อคิดจากคอลัมน์ "ถนนสายดอกไม้งาม" มิใช่เพื่ออวดโอ่ว่า ข้าพเจ้าดี แต่เพราะความตั้งใจในงานเซียนข้อคิดชีวิตนี้ ก็เพื่อให้เป็น ประโยชน์ต่อชีวิตอย่างนี้จริงๆ จากเดิมเริ่มแรก แค่อยากเขียนปรัชญา เขียนด้วยภาษาพื้นๆ แต่ คมและกินใจ พร้อมมีภาพประกอบดอกไม้สวยๆ แต่หลังจากที่มี โทรศัพท์และจดหมายจากแฟนหนังสือเข้ามาเรื่อย ๆ ว่าบางข้อคิดเป็น ประโยชน์ต่อชีวิตและงาน วัตถุประสงค์ในการเชียนปรัชญาชีวิตนี้จึง เปลี่ยนไปเป็น...มุ่งเนันให้เป็นแง่คิดที่ให้ประโยชน์ต่อทุกชีวิตที่ได้อ่าน ความปลาบปลื้มน้ำตาคลอของข้าพเจ้า คือความสมใจที่ทำงาน แล้วได้ดังใจ กับอีกสาเหตุที่เล่า เพราะเห็นประโยชน์สำหรับผู้อ่าน ๓ ประการ คือ ๑. เป็นตัวอย่างของการเกิด "เรื่องไม่น่าเชื่อเลย" แบบ ๒ บังเอิญ หญิงคนหนึ่งจะฆ่าตัวตาย บังเอิญอ่านกระดาษที่ห่อยาที่บังเอิญ อีกว่า งานเขียนบนกระดาษเป็นข้อคิดชีวิตที่เตือนสติให้คิดถึง "ค่าของ ชีวิต" และสัจธรรมที่ทุกชีวิตย่อมมีปัญหาต้องสู้และแก้ปัญหา ๒. ข้าพเจ้าชอบคำบอกเล่าที่ว่า "ข้อเขียนของคุณ หนูค่อย ๆ อ่านแล้วทำตาม แล้วค่อย ๆแก้ไป ค่อย ๆทำไป มันก็ได้ผล" ต. ข้าพเจ้าชอบความฉลาดในการแก้ปัญหาเรื่องที่พี่น้องพยายาม ฮุบมรดก ด้วยการเอาข้อคิดในตอนที่ตรงประเต็นไปเปีดวางไว้ให้พี่ๆ สะดุดแล้วอ่าน ทำให้ได้คิดและสำนึกได้ นี่คืออีกตัวอย่างและอีกวิธีของการนำไปใช้ให้เป็นประโยชน์ ตรงนี้สอดคล้องกับที่แฟนหนังสือท่านหนึ่งเคย โทร.บอกว่า ...เธอเป็นผู้บริหารระดับสูงของธนาคารแห่งหนึ่งอยากได้ข้อเขียน ตอน. "ไม่ได้คุณภาพ" ...๒๕ เล่ม จะแจกให้ลูกน้องอ่าน เพราะอยาก ให้ได้คิดแล้วปรับปรุงตัวเอง "เพราะคนทำงานด้วยกัน...โต ๆแล้ว บางเรื่องพูดตรงๆไม่ได้ ข้อ เชียนของคุณจิตรามีคำพูดให้ได้คิดที่นุ่มนวลเป็นการ "ว่า" ที่ positive ไม่เหมือนการ "ว่า" ทั่วไปที่เป็น negative ที่จะทำให้เกิดเรื่อง ไม่ชอบใจกัน" นี่คือสิ่งที่ข้าพเจ้าอยากบอกว่า ข้อคิดหรือข้อปฏิบัติของผู้อ่าน ก็ ให้แง่คิดแก่ข้าพเจ้าเช่นกัน เห็นไหมว่า...ชีวิตสอนชีวิต...ได้เสมอ ชีวิตของข้าพเจ้าคือผู้หญิงโสดคนหนึ่ง ใกล้เข้าวัยปลาย โอกาสจะ ได้เป็นแม่ของลูก ได้สร้างชีวิตของลูก...คงไม่มีแล้ว จึงได้แต่ขออุทิศช้อ เขียนที่เป็นข้อคิดให้ได้สร้างชีวิตอื่นให้ดี ให้ได้ช่วยชีวิตอื่นให้ได้คิด เพื่อ ให้มีชีวิตที่ดี ให้ได้เป็นประโยชน์แด่เพื่อนชาวไทยและลูกหลานไทยทั้ง แผ่นดิน